‘t Werkhuys, foyer, 14u-15u, (c)lit-room

Sylvie Marie’s poëziedebuut ‘Zonder’ gooide recent grote ogen. Luuk Gruwez noemde de bundel “een van de belangwekkendste poëziedebuten van de jongste jaren”. Wij zagen haar voor het eerst in de literaire boksring van de wedstrijd Frappant Txt 2008, waar ze temidden van al dat jong, mannelijk dichtersgeweld verbazingwekkend haar vrouwtje stond (en onterecht naast de prijzen greep).

Voor de gelegenheid gaat Sylvie tussen 14u en 15u een ’stoute dichtersdialoog’ aan met collega-dichter David Troch. David is ook nogal thuis in poëzie en in het brengen ervan op podia en deed dat zelfs al eerder in tandem met Sylvie Marie.

Er werd ons beloofd dat de vonken er zullen afspatten, dus we houden onze vuurvaste pannenlapjes in de buurt!

http://komdichter.wordpress.com

www.davidtroch.be

♥ ♥ ♥

♥ ♥ ♥

Fragment uit de recensie van ‘Zonder’ van Sylvie Marie, uit De Standaard Der Letteren door Luuk Gruwez

http://destandaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=RN26J1N5&word=sylvie+marie

Sylvie Marie was velen al opgevallen met publicaties in bladen als Het liegend konijn en De brakke hond. Met Zonder heeft zij misschien wel een van de belangwekkendste poëziedebuten van de jongste jaren gepubliceerd. Het verdient aanbeveling karig te zijn met zulke beweringen. Er zijn precedenten genoeg van dichters die na het slaken van enig trendy gezucht in populaire bladen de hemel worden ingeprezen en al na enkele jaren opnieuw in een barmhartige anonimiteit verdwijnen. Niemand straalt zoveel triestheid uit als een poëet die anderhalf decennium veelbelovend blijft en het vervolgens daarbij laat.

Sylvie Marie lijkt mij een robuustere debutante. Haar hoofdthema is het afwezige. Bijna vijftig gedichten lang wordt, tot in de titels van de cycli toe, gewezen op wat ontbreekt.

Je vraagt je na lezing van een aantal gedichten af hoe gehavend het zenuwstelsel van de dichteres moet zijn. Zij is een meesteres in het neerzetten van taferelen die de lezer kippenvel bezorgen. Maar tegelijk weet zij haar gevoel voor mysterie uitstekend te doseren en slaagt zij erin understatement en overstatement in een juiste balans te houden. Sylvie Marie maakt weinig uitschuivers. Zelfs de minst voldragen gedichten, die hier onvermijdelijk toch ook te vinden zijn, de gedichten die minder uit noodzaak zijn ontstaan, ontaarden nooit in totale onbeduidendheid.